Mark E. Everett oftewel ”E”, is de zanger van Eels. Maandag 27 juni komt hij - met band - weer eens naar Paradiso. En ik ga hem op deze extra speciale concertavond zien!
Ik heb vanavond mijn CD collectie geordend en kom tot de vrolijke conclusie dat ik alles dat ”E” heeft gemaakt in mijn kast heb staan. Van ”A man called E” uit 1992 tot ”Tomorrow morning” die vorig jaar verscheen.
Het leukste nummer op die laatste CD vind ik I like the way this is going. Op Youtube vond ik een bijzondere live uitvoering. Ik hoop dat hij deze in Amsterdam ook speelt!
Zojuist de videoclip bij het nummer Spectaculair Girl van Eels bekeken. Dit is de eerste single van de CD Tomorrow Morning die op 24 augustus gaat uitkomen. Het is een leuk nummer dat door gebruik van elektronische instrumenten herinnert aan het geluid van de briljante Eels debuut CD Beautiful Freak uit 1996. De clip toont een fraaie dame die van een verveelde kantoormedewerker verandert in een koelbloedige huurmoordenaar…
Mark Oliver Everett (alias ‘E’) is de zanger, guitarist, keyboardspeler en soms zelfs drummer van Eels. Deze band staat hoog in de top 10 van mijn favoriete bands ooit.
De muziek van Eels is niet goed in een hokje te plaatsen, maar de teksten gaan vaak over sterfelijkheid, eenzaamheid, verloren liefdes en moeilijke familierelaties. Deze teksten zijn autobiografisch. Het leven van Everett gaat dan ook niet over rozen. Zijn alcoholistische vader sterft aan een hartaanval in 1982. Zijn schizofrene zus pleegt zelfmoord in 1996 en in 1998 sterft zijn moeder aan kanker. Het noodlot blijft ‘E’ achtervolgen als een nichtje - die als stewardess werkte - omkomt als het vliegtuig waarin zij werkt zich op 11 september 2001 in het Pentagon boort.
Al deze ellende heeft er wel voor gezorgd dat Eels prachtige, sombere muziek maakt. Vaak boordevol zwarte humor en met gebruikmaking van bijzondere instrumenten zoals de zingende zaag.
Op 19 januari (a.s. dinsdag) verschijnt het 8e studio album van Eels: End of times. Als ik de recensie lees is het opnieuw geen vrolijk album. Een stuk tekst uit het titelnummer spreekt boekdelen: “She is gone and nowhere near, end times are here”. Op de hoes staat een afbeelding van ‘E’ op hoge leeftijd, dus ook daar lijkt een verklaring voor de albumtitel. Ik heb de cd zojuist gedownload en ga hem vanavond eens goedl beluisteren. Ik beloof bij deze dat ik kaartjes voor een mogelijk concert zal kopen!
Opvallend is trouwens dat dit album binnen een half jaar na het verschijnen van zijn vorige album ”Hombre lobo” komt. Dat album beluister ik nog wekelijks, waarbij ”That look you give that guy..” mijn favoriet is. In de videoclip is een hoofdrol voor de Indiase actrice Padma Lakshmi en … de baard van E.